கவனத்தின் ஆற்றல்

 

1. கவனத்தின் அளப்பரிய ஆற்றல்

நமது கவனத்திற்கு (Focus / Consciousness) அளப்பரிய சக்தி இருக்கிறது. ஆனால், அதை நாம் உணர்வதோ கவனிப்பதோ இல்லை.

"பிரஞ்ஞாநம் பிரம்மம்" — பிரஞ்ஞை (விழிப்புணர்வுடன் கூடிய கவனம்) தான் பிரம்மம் (இறைவன்) என்று வேதங்கள் முழங்குகின்றன.

நமது அன்றாட வாழ்க்கையில், நமது கவனத்தை எப்போதும்:

• வெளி உலகப் பொருட்களின் மீதும்,

• எதிர்மறையான சிந்தனைகள் மீதும்,

• கடந்த கால நினைவுகள் மற்றும் வருங்காலக் கற்பனைகளின் மீதும் சிதறவிட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்.

கணநேரச் சலனமும் மனோபலமும்:

ஒரு சமயத்தில் ஒரு விஷயத்தில் மட்டுமே நம்மால் கவனம் செலுத்த முடியும். ஆனால், அந்த ஒரு விஷயத்திலும் கவனம் நீண்ட நேரம் நிலைப்பதில்லை. க்ஷணம் க்ஷணம் (நொடிக்கு நொடி) நமக்குள் கவனம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. இதனால் நமது ஆற்றல் வீணாக விரையமாகிறது; மனோபலமும் குறைகிறது.

உலகில் நாம் எந்தச் செயலைச் செய்வதாக இருந்தாலும், கவனத்தைச் செலுத்தாமல் இயங்க முடியாது. இதை ஆழமாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால் இதன் உண்மை விளங்கும்.

2. முழு கவனத்தின் அற்புதம்: ஆழ் மனதில் பதிக்கும் கலை

கவனச்சிதறல் இன்றி ஒரு புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது, அதிலுள்ள தகவல்கள் ஒரே முறையில் நமது நினைவில் ஆழமாகப் பதிந்துவிடுகின்றன. எத்தனை ஆண்டுகள் கழித்தும் அதை நம்மால் எளிதாக நினைவு கூர முடிகிறது. முழு கவனத்துடன் படிக்கும் பொழுது, ஒரு தகவலைப் படிக்க நொடிப் பொழுதுதான் ஆகிறது; அது சித்தத்தில் அழுத்தமாகப் பதிந்துவிடுகிறது.

எடுத்துக்காட்டு:

நமக்கு பிடித்​த ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது, நமது முழு கவனமும் அந்தத் திரையிலேயே இருக்கிறது. அதனால் அதில் காட்டப்படும் காட்சிகள் அப்படியே மனப் பதிவாகி, ஆயுள் முழுதும் மறப்பதில்லை.

இவ்வளவு பெரிய அற்புதமான சக்தியை நமக்குள் வைத்துக்கொண்டு, அதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தத் தெரியாமல் நாம் வாழ்ந்து வருகிறோம்.

3. சக்தி என்பதே தெய்வம்: அறிவே சக்தி!

"சக்தி" என்பது கடவுளுக்குரிய மிகச் சரியான அறிவியல் பூர்வமான பெயர் (Scientific Name).

• இந்த உலகத்தைக் காப்பது தெய்வம்.

• இந்த உலகம் இருக்கிறது; எனவே இது ஒரு சக்தியால் காக்கப்படுகிறது.

• இந்த உலகம் இயங்குகிறது/அசைகிறது; ஆதலால் ஒரு சக்தி இதை இயக்குகிறது.

அந்தப் பேராற்றலையே நாம் "கடவுள்" என்று அழைக்கிறோம் (ஆதாரம்: பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் - மகாகவி பாரதியார் உரை).

"சக்தியவள் இல்லாத பொருளுமில்லை;

சக்தியவள் இல்லாமல் ஏதுமில்லை.

அறிவே சக்தி; அறிவே சித்தி."

4. தியானம் மற்றும் யோக சித்திகள்

நீண்ட நேரம் ஒரே விஷயத்தில் நமது கவனத்தை நிலைநிறுத்துவதற்குத் "தியானம்" என்று பெயர். பாரதியார் தனது பதஞ்சலி யோக சூத்திர உரையில் தியானத்தை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கிறார்:

1. ஜடப் பொருட்களின் மீது கவனம் செலுத்துதல்: இயற்கையிலுள்ள உணர்வற்ற (ஜட)ப் பொருட்களின் மீது கவனத்தைக் குவிப்பது.

2. சேதனன் (புருஷன்/ஆத்மா) மீது கவனம் செலுத்துதல்: அறிவுடைய ஆத்மாவின் மீது கவனத்தைச் செலுத்துவது.

பஞ்சபூதங்களை வசப்படுத்தும் ரகசியம்:

இயற்கைச் சக்திகள் நமது சித்தத்தினுள்ளே புகும்போது, அவை எண்ணங்களாக மாறுகின்றன. பதார்த்தங்களின் (பொருட்களின்) மீது தியானம் செய்யும்போது யோக சித்திகள் பிறக்கின்றன.

ஒரு பொருளைப் பற்றி நாம் முழுமையாக அறிந்து கொள்ளும்போது, அது நமக்கு வசப்பட்டுவிடும். பஞ்சபூதங்களை நோக்கிய தியானத்தில் அவற்றின் மீது நமக்கு அதிகாரம் ஏற்படுகிறது. பூதங்கள் தம்மிடமுள்ள உண்மைகளையெல்லாம் யோகிக்குத் தெளிவாகக் காட்டி, தங்களை அவனிடம் ஒப்புவித்துவிடுகின்றன (ஆதாரம்: பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் - பாரதியார் உரை).

5. உள்நோக்கிய பயணம்: அந்தர்முகமும் ஆத்ம விசாரமும்

எப்போதும் நமது கவனம் வெளி உலகப் பொருட்களின் மீதே இருக்கிறது. அதுவும் ஒரே இடத்தில் நிற்பதில்லை. மனதின் இந்தச் சலனத்தை நிறுத்த வேண்டும். அதற்கு "ஆத்ம விசாரம்" ஒன்றே சிறந்த சாதனம்.

• அந்தர்முகம்: கவனத்தை வெளிமுகமாக வைப்பதைத் தவிர்த்து, உள்முகமாகத் திருப்புவதற்கு 'அந்தர்முகம்' என்று பெயர்.

• எண்ணங்களின் தோற்றுவாய்: நமது உடம்பில்/மனதில் எங்கு எண்ணம் தோன்றுகிறதோ, அந்தத் தோற்றுவாயிலேயே கவனத்தை வைக்க வேண்டும்.

அவ்வாறு விழிப்புடன் இருக்கும்போது, தேவையில்லாத எண்ணங்கள் எழும்போது நாம் அதில் கவனம் செலுத்துவதைத் தடுக்க முடியும். ஒவ்வொரு தேவையில்லாத எண்ணத்தையும் முழு விழிப்புணர்வோடு கவனித்து, அது வளரும் முன்பே அதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

இதனால் மனம் வலிமை அடைந்து, ஒரே நல்எண்ணத்தில்/உண்மையில் நீண்ட நேரம் தங்கி இருக்கும் பேராற்றல் கிடைக்கும். மனமும் பேரமைதியை அடையும்.

6. விழிப்பு நிலையில் மனச்சலனமற்ற நிலை (சக்தியைக் காக்கும் தந்திரம்)

நாம் தினமும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் (Deep Sleep) எண்ணங்களற்ற சாந்த நிலையில் தான் இருக்கிறோம். ஆனால், விழித்திருக்கும் போது ஏன் நம்மால் அப்படி இருக்க முடிவதில்லை?

ஏனெனில், நமது ஆழ்மனதில் பதிந்திருக்கும் எண்ணப் பதிவுகள் (சமஸ்காரங்கள்) கணக்கிட முடியாதவை. இவையே நாம் விழித்திருக்கும் வேளையில் ஓயாத மனச்சலனங்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டே இருக்கின்றன.

பயிற்சி:

விழித்திருக்கும் போதும் மனச்சலனமற்ற அந்த அமைதியான நிலையை அடைவதற்கே நாம் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

1. கவனம் முழுவதையும் எண்ணம் உதிக்கும் இடத்தில் வைக்க வேண்டும்.

2. எண்ணம் உதித்த உடனே, "இது தேவையில்லாத குப்பை/எண்ணம்" என்று உணர்ந்து அதை உதாசீனப்படுத்தப் பழக வேண்டும்.

3. காலப்போக்கில் மனச்சலனங்கள் முற்றிலும் அடங்கி, மனம் அமைதியாகும்.

இதையே மகாகவி பாரதியார் தனது விநாயகர் நான்மணிமாலையில், "சக்தியைக் காக்கும் தந்திரம் பயின்று" என்று குறிப்பிடுகிறார். வீணாகச் சிதறும் கவனத்தைச் சேகரித்து உள்முகமாகத் திருப்புவதே நமது ஆன்ம சக்தியைக் காக்கும் உயர்ந்த தந்திரமாகும்.